Zou je dat wel in je mond stoppen? Je bent best dik aan het worden!

Kan niet hè?! Dat soort dingen zeg je niet. Zelfs niet als je het eigenlijk wel denkt.

En Erwin, waarom dan toch deze titel? Jij hebt het altijd over niet oordelen, over jezelf en over anderen.

Ik zal het je vertellen waarom:

“Eet je wel goed? Je bent zo mager!” “Goh, wat een mager bekkie heb je toch?”  “Jongen, je kunt je ribben tellen!”

Kan dit wel? Zeg je zulke dingen wel terwijl je vindt dat je het niet kunt maken om het tegenovergestelde tegen wat steviger gebouwde mensen te zeggen?

Dit blog is een uiting van frustratie en toen ik deze frustratie begon te onderzoeken kwam ik er achter dat ik hier al heel lang mee zit. Die laatste zin: “Je kunt je ribben tellen!” stamt nog uit de tijd dat ik een klein jongetje was. Het is een oude wond, die nog met enige regelmaat wordt open gekrabd en daar ben ik wel een beetje klaar mee eigenlijk.

Soms wil ik zeggen:

“Het lijkt alsof ik mager ben. Dit komt omdat jij steeds dikker wordt en daardoor zijn de verhoudingen een beetje zoek!”

Natuurlijk zeg ik dit niet, omdat ik dit herken als míjn frustratie en boosheid. Een deur openzetten terwijl er binnen een brand woedt is een slecht idee. Waarom zou ik anderen pijn willen laten voelen die ik zelf voel; geweld lokt altijd meer geweld uit.

Mijn relatie met eten

De mannelijke kant van mijn familie is gezegend met een relatief lang slank lichaam, maar uit ervaring weet ik dat je met die bouw niet slank hoeft te blijven.

Aangezien ik mijn hele leven al hoor dat ik niet goed eet omdat ik zo mager ben heb ik een bijzondere band met eten opgebouwd. Ik moet altijd eten, het is nooit genoeg. Mijn moeder werd gek van me, ik keek het eten van haar bord af en soms, als ze niet keek, stal ik het van haar bord af.

Nodig je me uit om bij je te komen eten dan eet ik alles op wat je op tafel zet en laat staan. Ook al voel ik me vol, dan wacht ik even een half uurtje en als je het dan niet opgeruimd hebt, in de tussentijd, dan eet ik door.

Tot mijn 23e at ik ruim een half brood per dag; boter en kaas er op en dan ging ik tussen de middag nog wat halen in het bedrijfsrestaurant. Toen ik dit na mijn 23e bleef volhouden groeide ik ineens van 75 kg naar 98 kg. Ik merkte het eigenlijk pas toen ik iets voelde klemmen tussen mijn buik en mijn benen als ik m’n veters strikte.

In de loop der jaren heb ik veel geschommeld in gewicht, maar ongeveer tien jaar geleden ben ik meer gaan sporten en langzamerhand ‘beter’ gaan eten. Mijn gewicht is al jaren ongeveer 82 kg, een gewicht dat prima bij mijn leeftijd en lichaamsbouw past. Ik voel me er namelijk heel goed bij en, zoals bij alles, als je leert voelen en naar je lichaam leert luisteren dat weet je wat goed is voor je.

Yoga en meditatie helpen me

Sinds ik met yoga bezig ben is de bewustwording alleen maar groter geworden en nadat ik afgelopen zomer in Thailand in een Boeddhistisch klooster heb gemediteerd heb ik veel nagedacht over mijn eetgedrag.

In de tiendaagse stilte retraite kregen we twee keer per dag te eten; ontbijt en lunch. De monniken zelf eten maar één keer per dag en ook niet meer dan één kommetje voedsel. Wij mochten zoveel opscheppen als we wilden, maar al na één dag liet ik die verleiding los omdat ik merkte dat het me eigenlijk alleen maar in de weg zat.

Afhankelijk van wat voor werk je doet zou je je eetpatroon dus moeten aanpassen. Een stratenmaker zou anders moeten eten dan een bankier. Als ik in meditatie ben heb ik minder eten nodig dan als ik drie yogalessen op een dag geef.

Dat minder en bewuster eten je diepere inzichten geeft bewees zichzelf toen we op dag 9 alleen maar ontbijt kregen in het klooster. Het was mijn beste dag van alle tien de dagen bij de monniken. Ik voelde me sterk, blij, energiek en mediteren ging beter dan ooit. Het mooie is dat ik geen kilo ben afgevallen in die dagen.

De verleiding om te eten is met de groei van onze economie en de explosie van aanbod in de winkels en andere verkooppunten alleen maar groter geworden. “Een croissantje bij uw koffie?” “het kost maar € 0,45 extra!” Je moet stevig in je schoenen staan om nee te zeggen.

Dus eigenlijk moet je dát toch maar in je mond steken want zo sta je in ieder geval stevig in je schoenen!

 

 

 

 

 

 

 

PS Ik heb lang nagedacht of ik deze foto’s zou plaatsen omdat het me behoorlijk confronteert met mijn (ouder wordende) lichaam en daarnaast wilde ik ook voorkomen dat mensen het idee hebben dat ik het voor de show zou doen. Dus, geen filter over de foto’s….gewoon…net uit bed…rauwe werkelijkheid…oh ja, en mager. 😉

2 soorten van angst en 5 vormen van liefde

Het is 11 december 2015. Ik zit naast Roos in de trein onderweg naar Brussel waar ik haar trakteer op een verlaat verjaardagscadeau. Het is een maand na de aanslagen in Parijs en nog drie maanden voor de aanslagen in Brussel als mijn eerste gedachten over dit artikel door mijn hoofd schieten.

In die dagen na Parijs ben ik heel erg bezig met die voortvluchtige jongen uit Brussel. Vaak zie je foto’s van mensen die gezocht worden waarbij de gezichtsuitdrukking afschrikwekkend is, een echte crimineel. Bij Salah Abdesalam had ik dat gevoel niet, knappe kerel, sympathiek hoofd, liefde in z’n ogen. Natuurlijk had ik geen symphatie voor de man en zijn kompanen; hoe kun je begrip opbrengen voor mensen die hun essentie (liefde) hebben uitgeschakeld voor een onzichtbaar ideaal. Ik vroeg me af hoe een mens zover komt. Waarom een mens dat, waarschijnlijk, uit liefde geboren is zoveel kwaad kan berokkenen.

In Rotterdam stapt een jongeman in de coupé, plaatst zijn koffer in het rek boven ons en gaat vervolgens een heel eind verder in een ‘vierzits’ zitten. Na elke aanslag sinds 9/11 neem ik me voor om me niet te laten verleiden om alle Moslims over één kam te scheren en zeker niet te gaan roepen dat de grenzen dicht moeten omdat er wel eens schorriemorrie tussen de vluchtelingen zou kunnen zitten. Kortom, me niet te laten leiden door angst!

Ik vraag me af of dezelfde gedachte in me op was gekomen als er een ‘Jeffrey’ met een bomberjack en een Feyenoord-sjaaltje hetzelfde had gedaan.

Ik had hooguit gedacht: “Het duurt nog wel effe voor jullie weer kampioen worden!” Ik neem het mezelf kwalijk dat ook ik uit een unheimisch gevoel van het zien van een Noord-Afrikaanse man, met overigens ook weer een heel sympathiek gezicht, heel anders naar zo’n koffer-moment kijk. Bovendien, misschien is het wel een Spanjaard, zo groot zijn die uiterlijke verschillen niet namelijk; de verschillen zijn me aangepraat.

Angst is een slechte raadgever, zo luidt een Nederlands spreekwoord. Toch leven we in een wereld waar we continu worden gewaarschuwd voor gevaar. In de kerk leerde ik ooit dat God alles zag en dat ik in de hel zou kunnen komen, op school deed ik heel hard mijn best omdat zittenblijven falen was, als accountmanager voor verzekeringsmaatschappijen waarschuwde ik mensen tegen allerlei gevaren om mijn eigen provisie zo hoog mogelijk te laten stijgen.

Angst is een ongrijpbaar fenomeen, maar wel begrijpelijk.

De angst die er heerst voor terreur is dat ook, zeker omdat het steeds dichter bijkomt. Maar komt het wel dichterbij? Of is het de media en vooral de sociale media die de angst vergroot? Een interessant artikel hierover las ik onlangs in het NRC.

Een andere vorm van angst die ik sinds een paar maanden heel hard in mijn gezicht krijg is faalangst. Zomaar ineens, tijdens mijn laatste teacher training in Mallorca, voelde ik een enorme angst om te falen in mijn lichaam afdalen. “Wie denk je wel niet dat je bent dat je jezelf yogadocent durft te noemen, je bent toch nooit ergens goed in geweest, toen je klein was vond ik je al een sukkel en dat ben je nog steeds, stop er maar mee voordat je jezelf begint te geloven, nep-goeroe!” Zomaar, een paar gedachten die levensecht door mijn hoofd spookten.

Die faalangst werd de afgelopen maanden alleen maar groter. Soms was het even weg, dan kwam het in alle hevigheid terug. Ik had natuurlijk alles opgegeven wat zekerheid gaf dus op zich is het niet zo gek dat ik een beetje last had van angst af en toe, maar zo heftig dat ik er nu nog steeds mee rond loop had ik zelf nooit verwacht.

Aangezien ik nogal veel en vaak nadenk ben ik uiteindelijk op zoek gegaan naar de oplossing. Ik heb me niet afgevraagd waarom ik die angsten ineens had. Ik vroeg me af hoe ik er van kon komen.

5 vormen van liefde

Ik had het al over dat, in mijn optiek, liefde onze essentie is. Liefde is wat we nodig hebben, wat ons voedt en zorgt dat we ons veilig voelen; zonder angst dus. Aangezien mijn perspectief het yoga-perspectief is heb ik gezocht naar vormen van liefde in de yogafilosofie.

1. Kama

Seksuele aantrekkingskracht. Hoe goed voel je je na een vrijpartij met iemand die je fysiek ongelooflijk aantrekkelijk vindt?! Zelfs als dit je nog nooit is overkomen kun je iets van de euforie voorstellen als je alleen al een lief woord of glimlach krijgt van een persoon die je heel mooi vindt.

2. Shringara

De romantische liefde, de liefde van de eerste tijd in een nieuwe relatie en hopelijk ook nog lang daarna. Vrijen, knuffelen, hand in hand lopen met je geliefde geeft je een heerlijk gevoel van veiligheid. De hele wereld kan je gestolen worden, je leeft zonder angst en geniet van elk moment samen. Mocht je vergeten zijn hoe dit voelt, denk dan eens terug aan de eerste tijd van je relatie. Als je het je niet meer kunt herinneren dan heb je iets om over na te denken. 😉

3. Maitri

De liefde van compassie. Liefde voor wat leeft. Dat kan voor de één een bos bloemen betekenen, voor de ander dieren of kinderen. Compassie is makkelijker voor je eigen kind dan dat van een ander, maar je kunt heel eenvoudig in compassie oefenen door bijvoorbeeld naar iemand te glimlachen op straat, gewoon omdat het kan. Je geeft daarmee niet alleen de ontvanger een goed gevoel, maar je zelf ook.

4. Bhakti

Dit wordt glad ijs want veel mensen hebben moeite met de naam God, maar Bhakti staat voor toewijding aan het allerhoogste. Als je nog niet bent afhaakt door, daar heb je hem weer, het woord God dan kan ik je nu vertellen dat het allerhoogste geen mannelijke verschijning met een lange baard hoeft te zijn. Het allerhoogste kan iets in jezelf zijn of op een vreedzame wijze actief zijn om een doel na te streven. Een voorbeeld van mensen die Bhakti beoefenden zijn Mahatma Gandhi, Nelson Mandela; en ik natuurlijk, als ik van mijn faalangst af wil komen.

5. Atma Prema

Grenzeloze zelfliefde. Deze vorm van liefde moet je niet verwarren met overdreven zelfverzekerdheid, arrogantie of borstklopperij. Deze liefde gaat verder dan het ego, het is liefde voor je diepe zijn. Het is de realisatie dat, ondanks al je prachtige en hele stomme karaktereigenschappen, je één bent met alles en iedereen. Als je deze vorm van liefde kunt voelen voor jezelf dan zul je dat ook onvoorwaardelijk kunnen voelen voor alles wat leeft.

Of het nu seks is, romantiek, compassie, een hoger doel nastreven of grenzeloos en onvoorwaardelijk liefde voelen voor elke atoom in deze wereld, het blijft iets waar je bewust mee om moet gaan.

Romantische en seksuele liefde blijven niet als je berust en stil gaat staan en geen aandacht meer geeft aan je partner. Die glimlach naar de dame achter de kassa moet je bewust doen want anders ben je door je drukke schema alweer onderweg zonder dat je je kan herinneren of je je pinpas nu wel of niet terug hebt gestopt in je portemonnee. De dingen waar je voor staat en de mensen om wie je geeft met liefde benaderen is iets waar je aan moet blijven werken.

Mijn conclusie na het schrijven van dit artikel en heel veel denk- en voelwerk is dat ik er mag zijn, in welke hoedanigheid dan ook, maar ik zal moeten blijven werken aan alle vormen van liefde.